Kitabı bitirdiğimde gece iki buçuktu. Ve nasıl oldu da masama böyle çakılı kaldım ve neden böyle ruhum sancılı diye sorarken buldum kendimi.
Aslı Erdoğan ile tanışma kitabım oldu Kabuk Adam. Kitapçıda ilk paragrafı ilgimi hemen çekmiş ve arkadaşımın da tavsiyesiyle bu güzel kitapla bağ kurmuş oldum bir kere.
Beni en çok etkileyen Aslı Erdoğan'ın böylesine içten ve kimi zaman konuşulması hiç değilse bizim ülkemizde zor olan konularda bile sadece içinden geldiği için, onu yargılama ihtimali olan insanları hiçe sayıp kendini böylesine güzel ifade etmesiydi. Ve anlatımındaki şiirsellik kesinlikle sizi o adaya götürüyor. Onunla birlikte sıcak denizde kulaç atıyor, aşkını dostluğunu ve iç karmaşasını apaçık şekilde yaşıyorsunuz. Bazen içimizden geçen ama kendimize yakıştıramadığımız için derinlere ittiğimiz düşünceler vardır ya hani Aslı Hanım bunu öyle açık yüreklilikle yazmış ki siz de kendi duygularınıza kucak açmak için hasretle izliyorsunuz satırları. Yaşamın her türlü duyguya açtığı kapıyı araladım ve büyük keyifle izledim olanları. Herkesin bir pay çıkarabileceği eleştiriler de mevcuttu kitapta. Benim için her yönüyle unutulmaz bir kitap oldu. Ve sözlerimi en sevdiğim alıntıyla bitirmek istiyorum :
" Gerçek Tony'i, iyi bir insan olan Tony'yi doğru dürüst sevmeyi başaramamıştım, ama bir mitosa dönüştürdüğüm Kabuk Adam'a benliğimi adamış, onun simgesini Tanrılaştırmıştım. Bir peygambere, bir ağlama duvarına, gerçek dünyadan kaçıp içine sığınabileceğim bir kabuğa dönüşmüştü Tony. Dahası giderek ona benziyordum."
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.