Az önce bitirdiğim; aşk, savaş ve çocuk psikolojisi müsellesinde yazılmış enfes bir roman... Çocuk psikolojisi diyorum zira her ne kadar on üç yaşında doğru ve yanlışı birbirinden ayırt edebilecek düzeyde olunsa da yerli yersiz düşüncelerle kendini sivriltme ve öne çıkarma isteği duyan Briony’nin bir aşkı mahvedişi çocuk psikolojisi kapsamında değerlendirilebilecek bir husus. Bunun yanısıra kitabın ikinci kısmında McEwan’ın genişçe yer verdiği İkinci Dünya Savaşı... Okurken siz de stukalardan kaçıyor, paltonuzun cebindeki malum mektuptan denize ulaşmak için güç alıyorsunuz: “Seni bekleyeceğim, geri dön.”
Savaş kısmını okurken çoğu zaman aklımdan tek düşünce geçti: Neden? Annem daima der ki, hepimiz bizlere biçilmiş bu gökyüzünden bir tutam nefes almaya geldik dünyaya...
Neden, dedim bir defa daha. Sessizlik. Dünyanın kanunu, bu durumda savaşın yaşanmaması pek mümkün değil.
Toparlayacak olursam hakikaten enfes bir romandı. Yazarın kalemini ilk okuduğumda benimseyememiştim ancak ilerleyen sayfalarda yazarın zihnine inebildim. Sonrası çorap söküğü gibiydi zati.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.