Merhabalar ;
Büyük bir dünya klasiği. Birçoğunun okuduğu başyapıt. Kaldı ki ben de daha önce okumuştum. Klasikleri okuduğumda lise yaşlarında olduğum için, son 5 yıldır kendime bir sistem kurdum ve her yıl bir klasiği tekrar okuyorum. Bu işten bu kadar zevk alacağımı hiç düşünmemiştim. Okuduğum yaşlarda kitaptan aldıklarım / alamadıklarım o kadar farklılık gösteriyor ki hayatın karakter üzerinde bıraktığı izlere şahit oluyorum.
Gelelim yazara; Dostoyevski büyük Rus yazar. Bunu kimse inkar edemez elbette ki. Fakat karakter olarak bakarsak pekte sevilesi bir insan değildir. Hemen hemen her türlü kötü alışkanlığı olduğu gibi bir de üstüne iyi bir Türk düşmanıdır. (Karamazof Kardeşler romanında bu düşmanlık göz önündedir) Aslına bakarsak Rus Ortodoks zihniyetin haricinde her ırk, kültür, din ve inançtan nefret eder Rus hayranı yazarımız.
Suç ve Ceza'yı ilk okuduğumda bu kadar bilgim yoktu yazar hakkında. Hatta çok büyük hayranlık duyarak okudum.
"Vay be adam bu kadar kötülüğü nasıl güzel anlatıyor" derdim. Meğer kendini anlatıyormuş
Koca yazar hakkında ne atıp tuttum ama :) hepsi doğru. En az romanları kadar etkileyici hayatı var. Zaten kurgularında yaşamından parçaları anlatıyor.
Tüm bu negatif bilgilere rağmen hayranlığımın devam etmesinin sebebi; yaşadığı her şeye rağmen hem karakterinden hem de romanlarından "insanlığı" hiç eksiltmemistir. Her zaman bir umut var.
Suç ve Ceza da işte bunu görüyoruz. İyinin içindeki kötülük, kötülüğün sadece iyi insanlarda sebep olduğu vicdan azabı ve sonunda kazanan insanlık duygusu.
Romanda baş karakter Raskolnikov yazarı temsil etmektedir. Hukuk fakültesinden ayrılan Raskolnikov, zekayı, devrimi, eğitimi, fakirliği, vicdanı, insanlığı ve toplumun değer yargıları içindeki çelişkileri yansıtıyor.
Rus edebiyatının klasik anlatımı söz konusu. Uzun detaylı betimlemeler, karanlık cümleler, çoklu olaylar ve tabiki neredeyse baş karakteri unutturacak karakterler.
Mesela ben, bu romanda Raskolnikov karakteri kadar kardeşi "Dunya" karakterini de benimsedim. Hatta sanırım benim baş karakterim oldu. :)
Yaklaşık iki haftalık bir süreçte 2. Cilt kitabı tekrar okumama rağmen hiç sıkılmadan okuyabilecek kadar akıcı olay döngüsü var. Raskolnikov uyurken olan biten oldukça eğlenceliydi.
Benim kitabım eski bir basım ve iki cilt. Kesinlikle yeni basimlar içinde bulunan kısaltılmış halini okumayin derim. Her olay bir ifade sonuçta.
Mazlum Beyhan çevirisi ile okudum. Arada çok eski kelimeler kullanarak çevirmişti ama bu benim hoşuma gidiyor.
Mesela ".... soğuk havayı hissetti." yerine "....soğuk havayı duydu." şeklinde çevirilmiş. Hissetmek ve Duymak sözcüklerinin kökenlerinin aynı olduğunu hatırlattı bana.
Klasiklerde çevirmen oldukça önemli. Özellikle eski yayınların çevirmenleri bence daha iyi oluyor. Kaldı ki ön söz olarak eseri yorumlamaları ne büyük bir ustalık. Günümüzün çevirmenleri ne yazık ki sadece teknik olarak çeviriyor.
Neyse bu konuya da başka bir zaman mızmızlanırım.
İşin özüne gelirsek, edebiyat budur şiddetle tavsiye edilir.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.