Puan vermedi·152 syf.··Beğendi
· Kitabı okuduğumda George Orwell'ın geleceği görme gibi süper güçlerinin olduğunu düşünmedim değil. Diktatör bir yönetimin oluşumunu ve gidişatını bizlere muhteşem betimlemeleriyle sunmuş. Bilge domuz koca majorun, bütün çiftliğe özgür olma düşüncesinin fitillerini ateşleyip,miras olarak da yüreklere nakşedilmiş ingilterenin hayvanları şarkısını bırakarak ,hayvanların kalplerini fethedip gider.Çıkardıkları çiftlik meydan muharebesinde Jones ve adamlarını kapı dışarı ederler. Artık Beylik çiftlik değil,Hayvan çifliğidir. Bütün hayvanların eşit olduğu,bolluğun ve mutluluğun eksin olmadığı muazzam ütopik bir çiftlik.Tabi böyle bir çiftliğin başında zeki yöneticilere ihtiyaç vardır,bunlardan biri çiftliğin bekasını düşünen Snowball, diğeri ise iktidar mücadelesinde her türlü kötülüğü yapabilecek potansiyeldeki Napeleon. Snowball'a neler olduğunu tahmin edebiliyorsunuz zaten, tahmin edebiliyorsunuz dedim çünkü bu artık klasik bir senaryodur.Ortaya atılan bütün söylemlere körü körüne inanan bir halk ve onlara söylemleriyle istediklerine inandıran kurnaz bir yönetici.Bu senaryodan mütevellit Napeleon Snowball'u çiftlikten kovalıyor, domuzcağızı hain ettikten sonra ,geriye eksik olan tek şey kalıyor o da Snowball'ın plan, projelerinin üstüne yatmak onu da yaptıktan sonra artık yönetici olma kurallarının hepsi yerine getirilmiş oluyor.Napeleon sadece çiftliğinin geleceğini ve bekasını düşünen, değişemez tek yöneticidir.Hayvanlar için Napeleon ilahlık mertebesindedir.Onun yaptığı her şey çiftliği içindir,fazla yemek yese de,çiftliğin köşklerinde kalsa da,değiştirilemez kanunları değiştirse de her şey çiftlik içindir.Napeleon'un bunlar hakkın da tek açıklaması ise alınan özgürlüğün ,sürdürülürlüğünü sağlayan beyin takımının en iyi şartlarda yaşaması gerektiği.Başta alınan özgürlük yavaş yavaş böylelikle yok oluyor.Biz bu durumun farkında olsak da malesef geçmişteki yaşantılarını unutan,hatırlamak istemeyen ve körü körüne bağlandıkları bir liderleri olduğu için onlar farkında bile değil. Çiftlik için hayatını hiçe sayanların sonu ya kasap oluyor ya da toprağı görüyorlardı.Baştaki eşitlik kavramının geldiği nokta ise,herkes eşittir ama bazıları daha eşittirle sonlanıyor.Kısacası kitap, insanların Beylik çiftliğinden,Hayvanların çiftliğine ordanda domuzların Beylik çiftliğine geçişinin hikayesini anlatıyor.