Bülent Parlak'ı bir kitapçıda tanıdım. Kitabı bir köşede duruyor ve kapağında her şey için çok geç yazıyordu. İnsan kendine yakın olanı okur. Ben de geç olanların, geç kalmışlıklarımın serzenişini içimde dile getirirken son zamanlarda o ufacık kitapta kocaman şiirler ve kocaman bir dünya olduğunu fark ettim. Kaç kez okuduğumu ben de bilmiyorum. Edip Cansever, Turgut Uyar, Metin Altıok okuyup çok seven biri olarak çok güçlü bir şair daha keşfettim.
Kitabın ilk şiirinden son şiirine kadar bir bütünlük arz ediyor. Her şiirinde yeniden geç kaldığınızı büyük bir umutla okuyorsunuz. Ya da büyük bir umursamazlıkla. Okudukça her şeye yeniden başlamanız gerektiğine inanıyorsunuz. Mutlaka tavsiye ederim.