Gülün Adı-Umberto EcoEdebiyat
Ortaçağ, en acıklı ve dramatik etkilerini Avrupa halkları üzerinde göstermişti. Bir yanda kopkoyu karanlık, derin cehalet, her türden sınırsız istismar, çaresizlik, yoğun kilise baskısı, ruhban sınıfın çıkar savaşları, engizisyon, endüljans, enterdi, afaroz; diğer yanda feodal beyler arası toprak genişletme çabaları arasında sıkışıp kalmış mülkiyetsiz-hukuksuz -topraksız serfler. İnsan zekâsının yüzyıllarca binbir emekle üst üste koyarak tane tane biriktirdiği onca tecrübe ve bilgiyi, siyasal veya ekonomik çıkarlarını daha rahat sürdürebilmek adına skolastik felsefenin, dogmatizmin esareti altına alarak, onbinlerce ciltlik muazzam bir kütüphaneyi toplumdan, okuyucularından, bilgiye susamış gözlerden, olurda okurlarsa zihinleri açılır, kolay kontrol edilmez hale gelirler, itiraz ederler diye ,bencilce saklamak. Bunun sadece ortaçağda olabileceğini düşünmek aşırı iyimserlik olur. Ortaçağ Avrupasının tabiatı ve ruhu buydu. 1258 de Bağdat ı yağmalayan Hulagü han da, 2.Dünya Savaşında Hitler de ve hatta niceleri de kitap dağlarını ve kütüphaneleri ateşe vermişti. Ama her defasında, okuma ve kitap aşkı, kendine bir yol bulup öyle yada böyle sevdalılarına kavuşmuştur. Büyük usta Eco da bu sevdanın yolcusuydu ve tüm insanlığa, okuma ve araştırma ile aydınlanmanın biricik yolunu önerdi. Gülün Adı adlı muhteşem romanında Umberto Eco, bence bu eksen üzerinde bir tablo çizmiş, dogmatizm-Humanizm çatışmasını ustaca aksettirmiştir. Mutlaka ama mutlaka okunmalı derim...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.