Okuduğum ilk Tanpınar kitabıydı. Ne zamandır okumak istiyordum Tanpınar'ın eserlerini ama hep beklettim. Mahur Beste'nin başlangıç için doğru bir tercih olduğunu düşünüyorum. Okurken bir zorluk yaşamadım. Anlatımı akıcıydı. Karakterlerin hayatlarını, engellerini, dönüşümlerini okumak onlar hakkında analizler yapmak çok zevkliydi.
Derin estetik ve edebi bilgisi kitapta hissediliyordu. Altını çizdiğim birçok cümlesi hatta paragrafı oldu.
"Açık havada ölmek cam arkasında boğulmaktan daha iyidir."
"Istırap insanoğlu için gündelik ekmek, ölümse sadece bir kaderdi, ikisiden de kaçınılmazdı. Asıl dava, derin bir şekilde yaşamak ve kendi kendisini gerçekleştirmek, ölümlü hayata bir çeşni vermekti."
En sevdiğim karakter var mı bilmiyorum ama İsmail Molla'nın ve Atiye'nin dostuluğunu çok sevdim. Son olarak da
Tanpınar'ın yaşadığı dönemde hak ettiği ilgiyi bulamaması ve küskün hayata veda etmesi beni çok üzdü
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.