Tutunamayanlar mı?
Sanırım Tutunamayanları ilk elime aldığımda lise birdeydim ve kitaba devam edemedim sanırım daha başlarken kitaba tutunamayanlardandım ,sonunu getiremedim yani o Tutunamayanları okuma isteği kursağımda kalmıştı çünkü gerçekten o ağırlığı hissetmiştim . Ta ki üniversite ikide aldım elime kitabı artık okumalıyım diyerek . Kitabı okurken de sürekli hissine kapıldığım duygu hep okunacak olarak dursun kitaplığımda isterdim ama bir yandan Oğuz Atay’ın bu kitabını okumuş olmak istiyordum artık.
Kitaplarda gözüm çoğunlukla olaylar etrafında kurulan bir dünya arıyor ama bu romanda olaydan ziyade tamamen ruhsal analizlerin yapıldığını gördüm benim için farklı bir okuma oldu . Kitabın içeriğinden bahsetmek istemiyorum ama şuna değinmek isterim ; kitabı okuyana kadar kitabın adından çok çıkarımda bulundum kendime : Kimdi bu tutunamayanlar ? Neden tutunamıyorlar? Acaba çok mu fazla bu tutunamayanlar? Kötü bir kavram mı acaba bu tutunamayanlar ?...
İnsan yaşayarak hayatı boyunca çok şey fark ediyor tıpkı bunun gibi Turgut Özben de kitabın sonlarına doğru kendini tanıyor kendi özüne varıyor , okurken bazen koptum bazen sarıldım bazen yavaşladım bazen hızlandım ama bu sefer sonuna geldim .
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.