Bir kaç kere ister istemez yolum düştü camiye. ve kalbimi camideki diğer insanların kalpleriyle birleştirmeye çalıştım,fakat gözlerim duvardaki çinilerde, nakışlardaydı,onlara bakarak tatlı hayallere daldım ve elimde olmadan,böylece bir kaçış yolu buldum kendime. Dua sırasında gözlerimi yumdum,ellerimi gözlerime kapadım,bir gece yarattım kendime,bu gecenin karanlığında,Bir rüyada gibi sorumsuz,kendi duamı okudum. Fakat sözcükleri huşu içinde söylenmedi bu duanın.çünkü ben Tanrı'yla, yüce Varlık'la değil, sevdiğim tanıdığım birisiyle konuşmaktan hoşlanıyordum! Çünkü benim çok yükseğimdeydi Tanrı.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.