Oğuz Atay1000Kitap
Öncelikle Oğuz Atay'ı anladım ya da anladığımı düşündüm - belki bir yanılsama - kitabı bitirene kadar mutlu oldum, anlıyorum diye. Aslında yaşamışım dedim kendime. Yaşamışım ki Oğuz Atay'ı anlayabilmişim dedim. Atay sevgisi çoktandır var bende hatta keşke onu görebilsem, konuşabilsem diyorum. Kitaplarını teker teker okuyorum ki birden hepsi bitmesin. Birden bitirmeyim o güzel düşünceleri, anlamları. İlk okuduğum kitabı Mustafa İnan Hoca'nın hayatı idi. Kitap bittiğinde ölmeseydi en azından böyle olmasaydı demiştim. Oğuz Atay sayesinde Mustafa İnan Hoca ile tanışmıştım ve iyiki iki hocamızı da tanımışım diyorum.
Neyse asıl konuya Korkuyu Beklerken kitabına dönersek, öyküler çok güzeldi. Kısa olmaları bakımından akıcıydı. Ben en çok korkuyu beklerken hikayesinden ders çıkardım ama unutulan hikayesi de bir o kadar derindi. Hepsi ayrı ayrı çok derin yapıtlar. Son hikaye'nin son cümlesi bende birkaç damla göz yaşı oluşumu ve "EVET" diye haykırma isteği getirdi. Çünkü ben kendimi - bana söyleyenlerin de dediği gibi - Oğuz Atay'ı anlamak, Oğuz Atay olmak istedim. Bana çok şey katacağını bildiğim için.
Kitap incelemem hele ki Oğuz Atay'ın kitabını incelemek benim için asla bitmeyen bir deneyim olur o yüzden cümlelerime burda son veriyor ve Oğuz Atay'a bakıyorum.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.