*spoiler içermez*
Evde öylesine duran ve açıkçası öylesine başladığım kitap. Fakir baykurtun tabiri caizse ölüm döşeğindeyken yazmaya devam etmesi ve tamamen gerçek bir hikayeden kurgulanması onu özel kılan detaylar. Dönem eleştirileri, toplum yapısı ve zihniyet hakkında çok yerinde tespitler ve insana dair fazlasıyla gerçekçi göndermeler barındırıyor. Bazı bölümleri duygulanarak, yer yer gözlerim dolarak okudum. Ve tabii ki "hiçbir iyilik cezasız kalmaz" sözünü, halkın aydınlanmasına tahammülü olmayan dönem yöneticilerini ve iyiliği takdir etmeyi bir türlü öğrenmeyişimizi çok iyi bir dille anlatmış. Okunmaya değer ve sadece okumakla kalmayıp çokça tavsiye edilmesi gereken bir eser. Ve ne deniyordu "yaptığınız hatalardan sonra başınızı vuracak yer arayacaksınız. Bu yüzden başucu kitaplarınızı iyi seçin."
Eşekli Kütüphaneci