Arthur SchophenhauerFelsefe
KISMİ SPOLIER İÇERİR:
Bir okuma müptelâsı olarak, Schophenhauer in bu eserinden çok farklı dersler çıkarttığımı itiraf etmeliyim:
1-Kitap būtünüyle, "Bir insan, ömrünü neye vermeli?" sorusunun cevabı gibi.
2-Yalnız kalınabilecek ve sınırsız düşünülüp üretilebilecek boş zamanın kıymetine dikkat çekiyor.
3-Ahmak, budala, cahil kimselerin toplumdaki sayıca çokluğundan, bunlardan ve bütün ahmaklıklarindan uzak durulması öneriliyor.
4-Şimdilerin teknolojik bağımlılıklarindaki (kitapta kağıt oyunları vs.)harcanan boş vakit ve enerjiyi, 2 yüzyıl önceden öngörmüş.
5-Optik okuyucu olmanıza gerek yok, kesinlikle bilinçli okuyun, klasikleri asıllarından okuyun, seçerek nitelikli eserleri bulup okuyun, tercümelere, ticarî kaygıyla yazanlara, güya düzeltme yapıyormuş süsü vererek esas metni bozanlara, günlük -kısa ömürlü -geçici- popüler-popüler-geçici--kesinlikle itibar etmeyin ve edebiyatı bu yollarla bayağılaştıranları deşifre edin diyor ve hatta sözlerinden nasibini alan tüm muhataplarını da oldukça keskin -sert sözlerle elestiriyor.
6-intihal ve taklit gibi bugün de var olan alışkanlıklara , birbirini ticari olarak besleyen ve bu yöntemle niteliksiz olmasına rağmen patlatılan yazarların ve eserlerinin varlığına dikkat çekiyor.
7-Verimli düşünmeye, düşünmeye harcanan zamanın, okumaya harcanan zamandan daha fazla olması gerektiğine; herşeyin okunmaya çalışılmamasına, bunun zihni düşünme ve fikir üretme konusunda tembelliğe sevk edeceğine dikkat çekiyor.
8-Sade, açık, kolay anlaşılır ifadelerle yazmaya, yeni jenerasyon yazarların, genellikle eskileri taklit ve tekrar ettiğine, kelime oyunları ve gittikçe uzattıkları içinden çıkılamaz cümlelerle, aşırma eserlerine orjinal süsü verdiklerini hatırlatıyor.
Bunlar ve bunlara eklenebilecek , şimdi aklıma gelmeyen , yazıldığı zamanı aşan daha pekçok değerli öngörü, tesbit ve değerlendirmeleriyle, kitabın bende oldukça iyi izlenimler uyandırdığını; hayatının temeline okuma, anlama, açıklama ve hayata dair birşeyler yazma gibi eylemleri koyanlar için mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu, ayrıca birçok ispanyolca, latince, grekçe, ingilizce ve almanca büyük düşünürlere ait sozlere de atıflar içerdiğini belirtmeliyim. Ancak,
Çeviride çok fazla arapça kelime kullanılmış olması, daha sade ve daha çok türkçe kelime tercih edilmemiş olması bir tercüme zorunluluğu mudur? Dilimizin kısırlığı mıdır buna sebep? Onu anlayamadım. Yani okurken, metnin bir Alman değil de bir arap filozofun kaleminden çıkmış olabileceği hissi uyandırıyor. Giriş kısmındaki açıklamalar çok güzel ama aynı ağır arapça terminoloji burada da hâkim.
İyi okumalar.......
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.