Simyacı,aslında beni başlarda okurken pek cezbetmeyen bir kitaptı.İçinde bazı anlaşılması güç cümlelere sahipti.Kitap,felsefi cümleler içermekle birlikte bu kitabın tam anlamıyla okunması için çok sakin bir kafada ve sessiz bir ortamda olunmalı.Beni kitaba bağlayan şey ana karakterin sonuna kadar olan kararlılığı,hedefinden vazgeçmemesi.Bir bakıma aslında insana hayat dersi veren bir kitap,bir rehber.Fakat bence bu kitap övüldüğü kadar değil ve beni hayal kırıklığına uğratmadı desem yalan olur. Yine de içinde hayat felsefesi yapılması gereken çok güzel cümleler var,hangisini koyacağımı bile bilemedim.Konusundan bahsetmek gerekirse kısaca:İspanya'dan kalkıp Mısır Piramitlerinin eteklerine hazinesini aramaya gelen Endülüslü çoban Santiago'nun felsefi öyküsü. •Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatının nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez. •"Ve bir şey istediğin zaman, bütün Evren arzunun gerçekleşmesi için işbirliği yapar.”
•“İnsanın düşlediği şeyi gerçekleştirmesi için her zaman olanak bulunduğunu bir türlü anlamadı." •"Ben de herkes gibiyim. Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum.”
•Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak.