İnanılmaz güzel tasvirleri vardı. O dönemlere iki önemli şair canibinden bakmak ilginç ve heyecanlıydı. İkisi de çok iyi analiz edilmiş ve yansıtılmış. Sonuna kadar ben olsaydım ne yapardım diye sormak empati yeteneğine de Bi hayli katkıda bulunmakta. Ne olursa olsun kur anın belağatı üstün gelir ve fıtrat daima yüceleri ve yücelerin habibini aramakta. Yol ve yön ona dönmekte... Tam kaybettim dediğinizde ve acz ve fakrınızı anladığınızda Kemal sahibi zat sizi çağırıyor dergahına. siz bir zeyd oluyorsunuz zahirde kaybettiğini sanan ve firak acısıyla yanlızlaşan... Tuleyle oluyorsunuz haksız kazanmanın bedelini ağır ödeyen ve bu uğurda aşkını geride bırakan... Hele bir de sara olursunuz iki mükemmel şair arasında kalıp vuslata eremeden efva ormanlarında ölümü karşılayan... Esaretin kirli ellerine düşmüş şair zarafeti, kahundan ayrılmanın dayanılmaz ızdırabı vb... Şair olmak için şiir gibi yaşamak şiir gibi sevmek lazım...