Yazdıkça çağlar, coşar
Durulmaz ki bu kalem
Ben ölsem de o yaşar
Yorulmaz ki bu kalem
Göğsümü gere gere
Adamışım şiire
Prangaya, zincire
Vurulmaz ki bu kalem
Yaşar; adı, sanıyla
Zâlimin inadıyla
Güçlünün tokadıyla
Kırılmaz ki bu kalem
Sayfa 255 - Özgür Yayınları