İnsan Neyle Yaşar Kitap İncelemesi
Geçen günlerde adını çok duyduğum fakat iradesizliğin ürünü olan sözde hayat meşgalemden dolayı okuyamadığım bir kitap okudum.
Tolstoy'un İnsan Neyle Yaşar adlı 80 sayfalık kısa fakat değerli eseri.
Tolstoyun eserlerine de yansıttığı mistik bir tarafının olduğunu biliyordum.
Bu eser de hemen hemen bütünüyle bu mistisizmi hissedebileceğiniz kısaca incilden esinlenilen öykülerin yer aldığı bir eser.
Tolstoy eserine incilden bazı bölümleri alıntı yaparak başlıyor.
İncilden paylaştığı bu bölümlerin ana temasının kardeşlik,sevgi olduğunu verilmek istenen temel mesajın da "Tanrı Sevgidir " mesajı olduğunu söyleyebiliriz.
İlk öyküsünde yazar,Semyenov adlı fakir ve köylü olan bir ayakkabı ustasının ailesiyle birlikte geçim sıkıntısının ve karın doyurma telaşesinin vurgulandığı hayatını resmediyor.
Çarlık Rusyasinin soğuk kış günlerinde tek dertlerinin kendilerini ısıtacak bir palto almak için yeterli miktarda para biriktirmek olan Semyonov ve eşi Matryona sonunda 7-8 rubleyi ucu ucuna biriktirir ve Semyenov köylülerden de alacaklarını almayı hayal ederek hevesle yola çıkar.Yolda alacağı paltoyla kışı rahat bir şekilde geçireceğini düşündükçe sevinen Semyenovun bir yandan da kendisi gibi fakir olan köylülerin borçlarını ödeyeceğine dair şüpheleri vardı.Nitekim köy yerine vardığında Semyenovun şüpheleri haklı çıkmış onca gezdiği köylülerden sadece 20 kapik alabilmişti.Hayal kırıklığı ile eve dönmeye hazırlanan Semyenov bir kilisenin duvarına yaşlanmış çırılçıplak bir adam görür ve ona yardım edip etmemekte tereddüt eder.En sonunda ona yardım etmeye karar verir ve Tanrının bunu emrettiğini düşünerek o adama yardım eder onu giydirir ve evine götürür.
Hikayede olaylar böyle başlarken.Yazar mistik tarafını Mihail karakterinde gösterir.
Esasında Tanrı tarafından can almakla görevlendirilen Mihail bir kadının ona yalvardığı icin acıyıp canini almamasi sonucu Tanri tarafindan cezalandirilip Tanrinin 3
kelamını öğrenmesi için dünyaya gönderilir.
Mihail,Semyenov adlı ayakkabı ustasının yanında seneler icinde ayakkabicilik yaparak Tanrının üç kelamını öğrenir
Yazar 3 kelamı şöyle zikreder;
İnsanda sevgi vardır.
İnsana neye ihtiyacı olduğunu bilme yetkisi verilmemiştir.
İnsan ana babasız yaşar ama Tanrısız yaşayamaz.
Yazar bu üç mesajı vererek öyküsünü bitirir.
Diğer öykülerinde ise fakirliğin verdiği hırs ve öfke ile mal mülk sevgisi besleyen köylülerin bu yolda öfke ve hırslarının esiri olup,zenginlik uğrunda hayatlarını ve her şeylerini kaybedişini ibret verici bir olay örgüsü ile anlatır.
Özetleyecek olursak yazar öykülerinde kardeşini affetmeyi daha fazla zengin olma arzusuyla yapılan hataların bedelini hikayeleştirerek ve okuyucuya hissettirerek anlatmak istemiştir.
Benim dikkatimi çeken başka bir mesele ise Yazarın bu hikâyeleri anlatırken Çarlık Rusyasinin o dönemki sosyolojik ve ekonomik durumunu hikayelerine çok iyi yerleştirmiş olmasıydı.Aslinda hikayelerin temel çıkış noktası da bu yapının varlığıydı.Buradan da anlıyoruz ki yazar hikayelerini tamamen hayal gücü ve kurgudan değil yaşadığı toplum üzerinde yapmış olduğu gözlemlerinden yola çıkarak meydana getirmiştir.
112 sayfalık bu kısa öykü kitabının hem felsefi ve ibret verici yanıyla hem de kurgusu itibariyle zevk veren edebi yanıyla bir solukta okuduğumu belirtmek ister,toplum üzerinde yapılan gözlemin bütünüyle aktarilmasindansa Tolstoyun yaptığı gibi hikayeleştirip daha da hayata dokunur hale getirilmesinin edebiyata daha yakıştığını söylemek isterim.
Sizlerin de bu etkileyici kurgu ve anlatımın zevkinden mahrum olmanızı istemem ve eseri hemen okumanızı size tavsiye ederim.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.