Geçen günlerde adını çok duyduğum fakat iradesizliğin ürünü olan sözde hayat meşgalemden dolayı okuyamadığım bir kitap okudum. Tolstoy'un İnsan Neyle Yaşar adlı 80 sayfalık kısa fakat değerli eseri. Tolstoyun eserlerine de yansıttığı mistik bir tarafının olduğunu biliyordum. Bu eser de hemen hemen bütünüyle bu mistisizmi hissedebileceğiniz kısaca incilden esinlenilen öykülerin yer aldığı bir eser. Tolstoy eserine incilden bazı bölümleri alıntı yaparak başlıyor. İncilden paylaştığı bu bölümlerin ana temasının kardeşlik,sevgi olduğunu verilmek istenen temel mesajın da "Tanrı Sevgidir " mesajı olduğunu söyleyebiliriz. İlk öyküsünde yazar,Semyenov adlı fakir ve köylü olan bir ayakkabı ustasının ailesiyle birlikte geçim sıkıntısının ve karın doyurma telaşesinin vurgulandığı hayatını resmediyor. Çarlık Rusyasinin soğuk kış günlerinde tek dertlerinin kendilerini ısıtacak bir palto almak için yeterli miktarda para biriktirmek olan Semyonov ve eşi Matryona sonunda 7-8 rubleyi ucu ucuna biriktirir ve Semyenov köylülerden de alacaklarını almayı hayal ederek hevesle yola çıkar.Yolda alacağı paltoyla kışı rahat bir şekilde geçireceğini düşündükçe sevinen Semyenovun bir yandan da kendisi gibi fakir olan köylülerin borçlarını ödeyeceğine dair şüpheleri vardı.Nitekim köy yerine vardığında Semyenovun şüpheleri haklı çıkmış onca gezdiği köylülerden sadece 20 kapik alabilmişti.Hayal kırıklığı ile eve dönmeye hazırlanan Semyenov bir kilisenin duvarına yaşlanmış çırılçıplak bir adam görür ve ona yardım edip etmemekte tereddüt eder.En sonunda ona yardım etmeye karar verir ve Tanrının bunu emrettiğini düşünerek o adama yardım eder onu giydirir ve evine götürür. Hikayede olaylar böyle başlarken.Yazar mistik tarafını Mihail karakterinde gösterir. Esasında Tanrı tarafından can almakla