Bazı kitaplar vardır ki okuyalı yıllar olsa da aklından çıkaramazsın. Karakterler hep aklının bir köşesinde yaşar. Tutunamayanlar'ı okuyalı 7 yıl olmasına rağmen hala aklımın bir köşesinde durur Selim'in yaşadığı yalnızlık, Turgut'un arayışı. En önemlisi de Olric. Tutunamayanlar sayesinde herkesin bir Olric'i olduğunu öğreniyoruz. Öyleki onsuz yaşayamıyoruz artık, nereye gitsek Olric bizimle.
İlk başladığımda nasıl bitecek dediğim, bittiği zaman ise içimde bir boşluk oluşturan kitaptır. Mutlaka tekrar okumalıyım dediğim kitaplardan bir tanesidir. Tutunamayanlar hakkında hep yazmak istiyordum, bu uygulamaya girdiğimdem beri de çizdiğim yerleri (hepsini olmasa da) paylaşmaya çalıştım. Hep istediğim bir şeydi bu. Neyse ki kitapların paylaşıldığı bir uygulama var. Geç de olsa tanıştım.
Kitaba başlayıp da sıkıcı geldiği için yarım bırakanlara bir sözüm yok (Çünkü çok kişi öyle yapmış). Ama devam ettikleri takdirde kaçırdıkları güzelliği göreceklerine eminim. Aslında hayat da öyle değili midir? Bir yerde sıkıcı oluyor ama yine devam ediyoruz. Bence hiçbir şeyi es geçmemek gerek, sıkıcı da olsa sonuna kadar gitmeli.
··
351 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu inceleme eşittir benim kitaba dair fikirlerim 🫂
İncelemede özellikle son paragrafı alıntılamak istiyorum; çünkü çok güzel.
"Kitaba başlayıp da sıkıcı geldiği için yarım bırakanlara bir sözüm yok (Çünkü çok kişi öyle yapmış). Ama devam ettikleri takdirde kaçırdıkları güzelliği göreceklerine eminim. Aslında hayat da öyle değili midir? Bir yerde sıkıcı oluyor ama yine devam ediyoruz." 👏🏽👏🏽👏🏽
Çok başarılı ve güzel bir inceleme tebrik ederim.Bende şuan okuyorum 1.bölümü bitirdim ama beni yordu baya.Değişik konulara giriyor sanırım oğuz atay okuyacak zekaya erişememişim 😊