İlk defa bir kitaptaki karakterden bu kadar nefret ettim. Madame Bovary'e sinir oldum.
Madame Bovary, hep bir arayış içinde ne istediğini kendisi de bilmeyen bilmeyen bir kadın.
Doktor Charles Bovary'de fazlaca saf ve iyi niyetliydi. Böyle adamların olduğuna inanmak ta çok zor. Karısını o kadar seviyor ve güveniyor ki hiç şüphelenmiyor.
Kitapta en üzüldüğüm de küçük Berthe oldu. Annesinden hiç sevgi görmedi ve sonunda da kimsesiz kaldı.
Karakterlere ne kadar sinir olsam da kitabı sevdim.
··
1.265 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hepimiz öyle değil miyiz aslında...Arzularımız uğruna birçok şeyi feda ederiz, hayatımızdaki her şeyi kaybetmeyi göze alırız. Hepimiz birer Emma taşıyoruz içimizde ve pis evden çıkarken sokak kirlenmesin diye ayağımızı siliyoruz, hepimiz tereddütlere kapılıp maymun iştahlılık yapıyoruz ve sorguluyoruz. Emma’yı suçlamıyorum kesinlikle. Hayatın ona sundukları konusunda hayatı suçlayabilirim sadece. Yapabileceği şey mutlu olmaya çalışmaktı yalnızca. Fakat herkesin harcı değildir bu da...
Corona günlerinde ikinci kez okuduğum kitap. Madam Bovary' den kastın Emma Bovary ise nefret edilecek bir yönü yok. Asıl kurban Emma!!! Sorunu da cahil babasının kızını bir prenses gibi yetiştirmeye kalkması ve hızlı aldığı sterotiplere dayalı gerçek hayattan kopuk olan eğitiminin yaşadığı köy yerinde enaniyete sebep olması. Şu an için mesela hepimizin etrafında her meslek grubundan en az üç temsilci vardır. Hiçbirinin de birbirine benzemediğinden belirli bir zümreye ait genellemeler yapmak??? İşte ancak hayatı kitaplardan öğrenen ya da manastır gibi izole ortamlarda yetişenlerin düşeceği hata. Kitapta Emma kurban olarak anlatılmıyor mu? Burada toplumu oluşturan insanların yarısını kadınların oluşturduğu, diğer yarısının da kadınlar tarafından erkek olarak inşa edilmiş insanların oluşturduğu anlatılmıyor mu? Charles'ın annesi sürekli olarak O'na bol kıyafetleri giydirdiği için Charles gerçek hayatı kitaptan öğrenen ciddi düşünemeyen olgunlaşmamış bir kadını istemediği birinci evliliğinin kefareti olarak sıkıntılara düşüyor. Hiç kimse güvenmediği biriyle evlenmez. Ama güveni saflıkla karıştırıp, Emma'nın ilk aşkına kapıyı açıyor, ikinci aşkına da emanet ediyor. Güven duygusunun ne olduğuna ilişkin en ufak bir fikri bile yok. İşte hikayenin cilvesi de Emma'dan doğan nispeten erken yaşlarda iyi eğitim alan Berthe de Emma'nın Kader döngüsünü yaşayacağı iması yapılıyor. Eğer Charles gibi adam yetiştirirsen gonca güller de onlardan olanlar da kirli ellerde solar gider. Kitap tümüyle Charles'ın annesini eleştiriyor. Emma ise köyünden kurtulup sosyal yeterliklerle donanarak düzgün bir aile kurmaya çalışan sıradan mağdur edilen bir kadın.
Emma'yı eleştiren kişi sen bir kadınsın ben de erkek olarak Emma sıradan haklı bir kadındı diyorum. Gerçekten ilginç