Sabahattin Ali'nin kısa cümleler ile uzun uzun düşündürdüğü bir kitap olmasına karşın, olay öyküsü içinde bir yere varacakmış gibi kurgulanıp gerilim veren olayların basit bir sonuca bağlanması okuyucuda "biraz abartılmış" hissi doğuruyor. Ayrıca Bedri karakterinin akıl almaz derececede temiz, macide karakterinin akıl almaz derecede namuslu ve aidiyet timsali olması bana yazarın kürk mantolu madonna kitabında da hissettiğim ne kadar basit, ne kadar da yeşilçam kurgusu hissini yine yaşattı. Türk edebiyatı için çok mühim yeri olan Sabahattin Ali'nin kurgu stilini olağanüstü bulamıyorum. Ayrıca yaptığı tahliller her ne kadar çarpıcı olsa da sıradan bir insanin derinlemesine düşününce anlayabileceği ölçüdedir, mucizevi değildir. Son olarak yazarın dostoyevski ve kafka tarzını harmanlayarak kendine bir uslup oluşturduğu aşikardır. Benim Sabahattin Ali kitaplarından son okuduğum eser olacaktır "içimizdeki şeytan".
Herkese iyi okumalar...
·
14 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.