TOLSTOY-İTİRAFLARIMEdebiyat
Tolstoy, bu kitabında çoğumuzun aklından geçmiş olan ya da geçen hayatın anlamına dair soruların cevaplarını aradığı içsel yolculuğunu anlatmış. Bu yolculuğu okurken yabancılık hissetmeyeceksiniz. Düşünmeye sevk eden, samimi bir anlatımla karşı kaşıya kalacaksınız. Kitaba sadece içsel yolculuk olarak bakmakta doğru değil elbet. Toplumun başkaca kesimlerine, bilime, felsefeye Tolstoy’un gözünden bakarken de kendinizi bulacaksınız. Özellikle bulunduğumuz çevrenin yaşayışının, klasikleşmiş hayat serüveninin bizleri de içine aldığını belki de sorgulamadan doğru kabul edip hayatımızı bu doğrultuda şekillendirmiş olabileceğimiz aklınıza gelecek. Kitaptan bir cümle ile özetlemek gerekirse “ Tüm deliler gibi, ben hariç herkesin deli olduğunu düşünüyordum.”
Buradan sonra Spoiler İçerir!
Kitap ilk etapta Tolstoy’un kendi anlatımıyla aynı çevresindeki insanlar gibi diğer insanların gözünde iyi olma arzusu taşıdığı hatta daha sonra bu arzunun daha zengin, daha meşhur, daha önemli olmak arzusuyla yer değiştiği döneminden bahsediyor. Hayatında neredeyse her şeyin iyi gittiği dönemlerde hayatın amacına olan şüpheciliği ve ardından gelen keyifsizliği anlatmaya devam ediyor. Aradığı soruların cevabına deneysel bilim açısından da felsefi açıdan da cevaplar bulmaya çalışıyor.
Kafasındaki soruların, anlam arayışlarının sadece kendisinde olamayacağına kanaat getirip çevresindeki insanları gözlemlemeyi deniyor ve bu gözlem sonucu belirli sonuçlara ulaşıyor. Hatta ulaştığı sonuçlarda kendisine en mantıklı gelenin “intihar” olduğunu da dile getiriyor. Fakat buna kendisininde açıklayamadığı bir şeylerin engel olduğundan bahsediyor.
Tolstoy tüm bu aşamalardaki içsel yolculuğunu anlatırken nasıl kaybolduğunu, hayata dair başkaca sorularında nasıl kafasını kurcaladığını da belirtiyor. Tolstoy adeta yaşamak için bu sorulara kendisini tatmin edecek cevabı bulmak zorunda olduğunu hissettiriyor. Ancak bulduğu cevaplar kendisini tatmin etmedikçe aklına yatan intihar fikrini de hayata geçiremiyor. Belki de bu mantıksal açıklamasını yapamadığı hayatını sonlandıramama, yaşama isteği cevapları yeterli bulamama sebebi olarak karşımıza çıkıyor.
Entelektüel olarak belirttiği kendi çevresini gözlemlemesiyle daha da vahim sonuçlar ortaya koyan Tolstoy, daha önce dikkatini çekmeyen eğitimli ve zengin olmayan kendi deyimiyle basit insanları izlemeye alıyor. Ve bu insanlara yönelik gözleminin sonucunda “İnanç, hayatın bir gücüydü.” sonucuna ulaşıyor. Bunun üzerine dini vazifelerini yerine getiren tam inançlı bir insan gibi yaşamaya başlıyor. Ancak dini öğretilerinde doğruları olduğu kadar yanlışları da olduğu sonucuna varıp bu doğru ve yanlışları bulması gerektiğini belirterek devam ediyor.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.