Çoğu insan oyunları okumayı sevmiyor olabilir lakin bu kitabı okuyunca fikirlerinin değişeceği yönünde kuvvetli sezgilerim var.
Bu yüzden öncelikle bu fikirde olanların bu kitabı listelerine eklemeleri önerisinde bulunuyorum.
Kitaba gelecek olursak...
Bunca yıldır şöhretinden nasıl ödün vermediğini okuyunca anlayabiliyorsunuz. Çünkü ben okuyunca anlayabilenlerdenim bunu. Okuyana kadar,nasıl sürekli bu oyunu sergileyebiliyorlar ya da nasıl modası geçmeyen bir oyun olabiliyor düşüncesindeydim.
Bir roman okurken karşılaştığımız o sık betimlemeler,anlatımlar bu oyunda yok ama diyaloglar o kadar yerinde ve etkileyici bir biçimde ki...
Olay örgüsü,anlatımı,karakterler ve cümleleri insanı fazlasıyla içine çekiyor bana göre. Bir solukta bitirilebilecek kitaplardan birisi. Shakespeare bunu yazarken nasıl bir düşüncedeydi ki bu kadar iyi dökebildi satırlara?..
Bir sürü alıntı eklemek istiyorum bu kitap için ama bir tanesiyle incelemeyi bitirebilirim.
"Romeo :
Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi,
Yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan:
Biz dönünceye dek siz parıldayın, diye.
Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
Utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı,
Gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı.
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı."