dostoyevski'nin modern dünyanın özgürlük anlayışına lap lap giydirdiği baş yapıt. okurken helal olsun koçuma diyesim geldi.
(neyse) insan psikolojisini bu kadar iyi yansıtan,edebi dili bu kadar doyurucu olan başka bir roman okuduğumu hatırlamıyorum.romanda mutlaka kendinizden bir parça bulursunuz,dinine bağlı,iyi kalpli,geleneksel bizim değimimizle şakirt alyosa,gururlu,babasından nefret eden dimitri,inançları olmayan,çelişkili ivan,asil,gururlu ve güzel katerina.romanın birinci cildi ikinci cildine oranla daha sıkıcı.zoisima'nın olduğu bölümlerde bayılacak gibi olmuştum ama romanın dilinin ağır olmasına ve karakterlerin birden fazla ismine rağmen akıcıydı.illuşeçka'nın olduğu bölümlerde -hele babasıyla konuştukları bölüm-resmen ağladım ve çok zor ağlayan bir tip olmama rağmen.ama sonunda ıvan'a ne olduğunu çok merak ediyorum onunla ilgili kesin bir bilgi yok,keşke iyileşip katerina'yla evlenselerdi.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.