Kitap baştan sona imkansız bir aşkı ve dolayısıyla büyük acıları konu alıyor. Kitabı okurken insanın içi daralıyor. Keşkeler iç sesinize pelesenk oluyor. Finalde Felix "Onu canlı olarak sevdiğim gibi ölü olarakta sevdim" derken zaten yaşama sevincini kaybediyor insan. Empati yeteneği gelişmiş insanlar kitabı okurken sürekli kapatmayı isteyecektir çünkü hiç iç açıcı değil ve okurken insanın gönlü yoruluyor. Bir yandanda kızıyor aşka niye imkansıza vuruluyor diye. Kitabın insanı en yoran yerlerinden biri de aşk imkansız olduğu için başka biçimlerde sevmeye çalışmak; samimi bir dost,dert ortağı bir teyze hatta bir evlat gibi. Kitabın insanı yoran başka bir kısmı Henriette'nin, Felix'e duyduğu aşka rağmen felix'in kızına iyi bir eş adayı olabileceği düşüncesiyle felix'e beslediği aşkı metamorfoza yani evlat(damat) sevgisine çevirme çabası... diyebilirim Vadideki Zambak