kitabın ilk 28 sayfasının geri kalan 80 sayfası ile pek bir alakası yoktu. çünkü ilk bölümde goethe model alınarak yaratılan karakter gustav von aschenbach, sanat ve sanatçı konusunu ele alıyor. ama ilerleyen sayfalarda karakterin tatil için gittiği venedik’te, tadzio adlı 14 yaşındaki polonyalı çocuğa tutkuyla bağlanışının, kolera salgınına rağmen orada kalıp, bu insan güzelliğinin mükemmel örneğini seyrederek, mutlu ölmeyi tercih edişinin öyküsünü anlatıyor. kitabın adından sonunu tahmin edebiliyorsunuz zaten ama kitapta bence vurgu yapılmak istenen de bu değil. bir trajedi. hayata ve aşka tutunma ve sonra da kendi rızasıyla ölüme teslim olma trajedisi.
"...kurnaz gönül avcısı, incenin incesi bir fikir: sevenin sevilenden daha tanrısal olduğu, çünkü tanrının sevilende değil, sevende bulunduğu fikrini söyledi..." (syf.69)
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.