·300 syf.··Beğendi
···Okunma: 13 Ocak 2023 17:49 Edebiyat ve şiir evrenseldir. Kendi hikayene yakın bulduğun kitapların sayfaları arasında sürekli gezinmek ister insan işte bu yüzdendir ki çoğu yazar coğrafyanın kalbi gibi ilmik ilmik işler kelimeleri bir çağa ayna tutar ve tüm karanlıkları gün yüzüne çıkarmaya çalışır ve bunu yaparken de kendinden birşeyler ekler biraz içtenlik biraz yaşanmışlık ve biraz da umut Kitaptaki anlatım gayet akıcı ve net daha kitabın başlarında olmama rağmen şunu söylesem kesinlikle yanlış olmaz içtenlikle yapıldı mı birşeyler illa ki birilerinin yüreğinde kendine yer bulur. Burda da o kadar içten ki anlatım ve bir an ben bu yazılanları ben bir yerden biliyorum diyor insan ve çoğrafyanın Mezopotamyanın kalbi amed olması ve kalbimizin orada atması. Kitap içindeki karekodu okutarak çok tanıdık bir ezgiye eilik etmemizde bizi bu hikayenin bir parçası yapıyor zaten...