batıda oğul babayı öldürür, doğuda baba oğlunu. ya bizde, kim kime galebe çalar, sorgulanır.
orhan pamuk bu romanında, nazım’ın deyişiyle, dörtnala gelip uzak asyadan, akdenize bir kısrak başı gibi uzanan bu ülkede yaşadığımız şunca yıl sonra, ergenliğinden zenginliğine kişiliği oluşmuş modernist bir baba ile bireyciliği bağlamında ferdi ve farklı, inançları bağlamında herkes gibi olmanın arasında kalmış oğul arasında gerçekleşen kaçınılmaz çatışmayı anlatır.
roman, baba ve oğulun karşılaşması ve çatışmasına giden anlatımında -doğu ile batının- iki kültürün billurlaşmış şekliyle yazılı kaynaklarına geçmiş, parça parça sözlü ve görsel olarak da görüp işittikleri iki büyük eseri sophokles’in oedipus ve firdevsi’nin şehname’sinden hareketle kahramanlarının bilinçaltına yerleştirilmiş ve reflekslerine yansıyan arka planını, kültürel kimliklerini sorgular.
yazar, sonuçlandırdığı şeklini de, kararı öncesinde gerçeği arayan ceza hakimine sunulan bir istida gibi önümüze koyar; tarafların kusurlarına göre, zimmetini ve beratini okuruna bırakır.
hasılı roman ve anlatımı, “hem yaşanmış bir hikaye gibi sahici, hem de bir efsane gibi tanıdık”tır.(s:195)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.