“Acımak! Neden bana acımak!” diye inledi birden Marmeladov elini ileri uzatıp kararlı bir havayla, sanki tam da bu sözleri bekliyormuş gibi ayağa kalkarak. “Neden acınsın mı diyorsun? Evet! Bana hiç acınmaz! Beni germek lazım, çarmıha germek lazım, acımak değil! Ama ger yargıç, ger ve gerdikten sonra acı ona! O zaman da ben sana kendim geleceğim çivilenmek için; çünkü susadığım şey neşe değil, keder ve gözyaşı! Sanıyor musun ki satıcı, bu sürahin bana tatlı geliyor? Keder, keder buldum ben onun dibinde, keder ve gözyaşı, tadına baktım ve yedim; her şeye acıyan, herkesi ve her şeyi anlayan bize acır, bir tek o acır, odur yargıç. O gün gelecek ve soracak: ‘Nerede kötü ve acımasız üvey anne ve yabancı ve küçük çocukları için kendini feda eden yavrucak? Yeryüzündeki babası, rezil bir sarhoş olan, yaptığı hayvanlığa rağmen ona acıyan yavrucak nerede?’ Ve şöyle diyecek: ‘Gel! Seni bir kez affettim! Seni bir kez affettim... Şimdi yine günahların affolunuyor çünkü çok sevdin...’ Ve affedecek benim Sonya’mı, affedecek biliyorum affedeceğini... Bunu az önce onun yanındayken kalbimde hissettim! Herkesi yargılayacak ve affedecek, iyileri ve kötüleri, bilgeleri ve sessizleri... Ve her şey sona erdiğinde, o zaman bize de seslenecek: ‘Gelin,’ diyecek, ‘siz de! Gelin sarhoşlar, gelin güçsüzler, gelin arsızlar!’ Ve hepimiz gideceğiz utanmadan ve duracağız. Şöyle diyecek: ‘Sizi domuzlar! Hayvan sureti ve damgası var üzerinizde ama gelin siz de!’ Ve bilgeler seslenecek, âlimler seslenecek: ‘Tanrım! Neden alıyorsun bu rezilleri?’ O şöyle diyecek: ‘Alıyorum onları bilgeler, alıyorum onları âlimler; çünkü bir tanesi bile kendini buna layık görmüyor...’ Ve ellerini uzatacak bize, biz de diz çökeceğiz... ve ağlayacağız... ve anlayacağız her şeyi! O zaman her şeyi anlayacağız! Herkes de anlayacak... Katerina İvanovna da... O da anlayacak... Tanrım, çarlığın elbette gelecek senin!”
Sayfa 39
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.