Gabriel Garcıa Marouez – Kırmızı Pazartesi
Sonunu baştan bildiğiniz bir cinayet romanı. Kitabın nasıl noktalandığını bilmenize rağmen merakınız son sayfasına kadar dinç kalıyor. Çünkü bu kısa romanda sonunun ne olacağını değil de işleneceği neredeyse herkes tarafından bilinen bu cinayetin nasıl engellenemediğini, insanların kendi iradeleriyle kendilerini nasıl hareketsiz kıldıklarını merak ediyorsunuz. Kendinizi bir kişi de gerçekten bir şey yapmaz mı derken buluyorsunuz.
Toplumun; cinayet işleme kararından, hazırlık aşamalarından ve işlenişinden bir o kadar haberdar oluşu bir o kadar da kendini uzak tutma gayreti okurken rahatsızlık veriyor. Belki de insanlığın geçmişte hatta şimdiki zamanda birçok olumsuzluğun önüne geçebilecekken kendini soyutlayarak izleyici durumunda kalmayı tercih etmesi akla geliyor.
Namus kavramına da dikkat çekiyor kitap. Her toplumun, her bireyin içini kendince doldurmuş olduğu bu kavram. Namus kelimesine sığınarak işlenilen cinayetler gelecektir aklınıza. Kadınlar söz konusu olduğunda namus kelimesinden anlaşılanlar erkekler söz konusu olduğunda aynı şekilde anlaşılmıyor tabi. Ve Cinayet sonucu erkekliğini kanıtlayan ile namusunu yeniden kazanan olarak karşınıza çıkıyor.
Romanın kahramanı Santiago Nasar’ın öldürülmesi ile de bitmiyor. Cesede bir eşya muamelesi yapılması, cinayet ardından yapılan yargılamanın bıraktığı sorular, biraz da kaderci anlayışın izlerinin bu gerçek cinayet öyküsünün üzerine serpilmesi ile sona eriyor.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.