...karanlık, oyun için gözlerime taktığım
ve bir daha çıkaramadığım bir fular gibi...
Görme yetisini kaybederek büyüyen bir çocuğu yakından tanıdığım için hikayenin üzerimdeki etkisi farklı oldu.
(Elbette yazarın hayatının da rolü büyük)
Öncelikle hikayeyi içinde taşıdığı gerçekliği ile ele almak istiyorum, siyah bir tuvale çizgilerle başlayan ve renklendirilmiş bir tablonun tamamlama aşamasını tersten hayal edin...
her şey rengarenk iken yavaş yavaş silinerek karanlığa mahkum olmak...
Hayatınızdaki bütün nesnelerin ruhunu oluşturan renklerden sıyrılarak kalıpsal şekillere dönüşmesi...
Mafalda’ya bunları hissederek eşlik ettim...
Mafalda ‘karanlığının’ farkındaydı... Ben ya da bir çoğumuz kendi karanlığımızın içine düşene kadar farkedemiyoruz.
O karanlığını içine hapsedeceği bir aydınlık ile karşıladı...
umarım bizler de kendi karanlığımıza esir olmadan evvel listelerimizi hazırlarız...
sevgili Mafalda artık ‘kiraz çiçeklerine’ daha başka bakacağım...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.