Yazarların ilk kitaplarıyla tanışmak heyecanlandırıyor beni.Her ne kadar ilk kitabın günahı olmaz deseler de...Az çok belli eder yazarın ileride neler üretebileceğini.Ben böyle düşünüyorum en azından.Boşlukta Büyüyen, Eylem Ata Güleç'in ilk kitabı.İlk kitap için oldukça başarılı buldum.Eylem Ata Güleç doğduğu topraklarda (Diyarbakır) yaşamaya devam ediyor, öğretmenlik yapıyor.Yaşanılan coğrafyanın insanların yaşamını nasıl şekillendirdiğini, politize ettiğini, sınırlar koyduğunu gösteriyor. “Öyküler henüz dosya halindeyken belli bir niyetle sıralanmış ve bazı öykülerin yeri boş bırakılmıştı. Boş yerlerin nasıl bir öykü beklediği belli olmasına rağmen ne zaman dolacağı belirsizdi. Mendeleyev’in elementler için hazırladığı periyodik tablo gibi. Kitabın adına gelirsek, hepimizin boşlukları var. Boşluklarımızda kendiliğinden beliren lekelerin nasıl şekilleneceğini bilemiyoruz," demiş Eylem Ata Güleç bir röportajında.Kitapta da 53. ve 62. sayfalar arasında kalan bölümde sayfa numarası kullanılmamış.
Tadımlık...
"Adım illegal nineye çıktı.Neymiş; eylemcileri saklamışım.Komşular gammazlamış.Reis Efendi komşularınızı ihbar edin diye talimat verdi, dururlar mı? Kancıklar.
Boş evin anahtarını verdim.Zebellahlar arkalarından kovalarken çocukları sokakta mı bırakacaktım.Zor attılar kendilerini içeriye.Komünistmişler, yok anam diyorum, çocuk bunlar.Hep o uğursuzun yüzünden, aslında kimse görmemişti içeri alırken.Çiyan, üç gündür yeşil gözünü dayamış kapının dürbününe beni gözetliyor.Akşamdan akşama bir tabak yemek çıkardım yavrulara, görmüş.Allah ne kısmet ettiyse.İp gibi oğlanlar zaten."Ana kuzuları adresinizi söyleyin gidip analarınıza haber edeyim, yürekleri çatlamasın meraktan." dedim."Olmaz teyze," dediler."dayanamazlar, peşine düşüp gelmeye kalkarlar.Kendilerini de seni de yakarlar."
syf 42
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.