benim "naif"çalıkuşu'm.İlişkiler
Reşat Nuri Günteki'nin en çok okunan beğenilen bu romanı tüm övgülere layık benim adıma.
1922 yıllarında önce gazetede yayınlanmış daha sonra kitap olarak basılmış, olan roman aşk edebiyat türünün en güzl örneklerinden.
Kitabı yıllarca aramıştım ama bir türlü denk gelip bulup ta okuyamadım, bu roman bir diziyede konu olmuştu fakat bir kaç bölüm dışında izleyememiş ve merak için de kalmıştım. En sonunda okuyabildim bu nadide kitabı. İstanbul'da öğrenim görmüş genç bir kızın Anadolu'ya giderek öğretmenlik yapmasını ve buradaki serüvenlerini anlatan kitap, sadece bu kadarla kalmıyor; küçük yaşlarında annesini kaybedip tabiri yerindeyse yaramaz ,haylaz küçük bir kız feride ele avuca sığmayan, sevimli bir çocuk.Babasının da ölümüyle teyzelerinden başka kimsesi olmayan bir çocuk. Öğrenim gördüğü okulda arada teyzelerinde kalan Feride gönlünü Kâmran' a kaptırıyor tabi bunu kendisine bile itiraf edemeyen feride bu aşkı içinde sonsuz bir sevgiyle büyütüp sakliyor. Tabi Kâmranda yakışıklı ve Ferideye karşı boş değil.
Nişanlanan ve hiçbir şekilde gönlünü içindekileri kâmrana açamayan feride onu tüm benliğiyle seviyor, belki bunu daha kendisine bile doğru dürüst itiraf edememekle birlikte saklıyor ve çekiniyor Kâmran'dan. Düğün günü Kâmran ' nin kendisini aldattığını öğrenince tüm dünyası değişiyor, herşeyi bırakıp Anadoluya kaçıyor orda köylerde öğretmenlik yapmaya başlıyor.
Aslında kendisinden, sevgisinden kaçıyor Feride sevdiği adamdan kaçıyor, yıllarca Anadolunun belirli bölgelerinde gezip duruyor takı yaşlı doktorun hayatına girmesiyle, Onunla ilgilenip himaye eden bu yaşlı adam, kızın derdini de bilindiği için kol kanat geliyor...
Çokta detay vermek istemiyorum bunları okuyanlara gizli bir yerlerin kalmasi gerektiğini düşünerek.
Kitabı okurken hayli karışık duygular için de bulundum Ferideyle birlikte gezdim, onun sevinciyle sevinip ,üzüntüsüyle üzüldüm. O kadar "naif "ki bu kitap. Kâmran 'a çok kızdım onu aldattığı için gelip onu bulup kurtarmadigi için...
Ciltler dolusu olsa okurdum, okadar akıcıydı ki bırakmak ne mümkün daha öncede kitaplardaki aşk hikayelerini okumuştum ama böylesine naif ,böylesine kırılgan, böylesine içten okumamıştım.Kitap insanı duygudan duyguya sürüklüyor okurken sonlarda dayanamadım tabi sebebini bilemedigim gözyaşlarını tutamadım.Bir an önce kavuşmalarını istiyordum, yazara keşke biraz daha uzatsaydı, daha çok ikisinin birlikteliğini yazsaydı demekten alamıyorum kendimi.
Dediğim gibi ciltler dolusu olsa okunacak bir kitap. Okadar "naif" ki alıp kitabı yumuşacık pamuklara sarası var insanın..
Okumaktan keyif aldığım en nadide, kitaplar arasında yerini aldı herkesin gönül rahatlığıyla okuması gerektiğini düşünüyorum.Bazen insanlar sevdiklerini dillendiremez, ama okadar iyi hissettirirki.. Sevdiklerinize daima bir şans verip onlara bir imkan tanımanızı temenni ederim.
Keyifli okumalar...
·
48 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.