2020’nin okuduğum en iyi kitabı diyebilirim.Yeni yazarlarla tanışma etkinliğim sürerken,onların özgün olma çabasında olup ama bir şeylerin eksik kaldığını görürken, en çokta yazım yanlışlarını gördüğümde sinirlenirken ,bu kitapta başlangıçta ben de bu etkiyi bırakacaktı ki UYANDIM .Okuyucuyu şaşırtan, kimisine hatalı basım olduğunu bile düşündüren bir yazım tekniğine sahip Ayfer Tunç.Sayfaların arasında biraz ilerledikten sonra anlıyorsunuz ki; kitap, iki ayrı günlüğün aynı anda aktarılmasından oluşuyor ve kitabın sol tarafındaki sayfalarda erkek karakterin, sağ tarafındaki sayfalarda ise kadın karakterin yazdıkları yer alıyor. Olanlar, aynı tarihler atılarak farklı iki kişi tarafından iletiliyor.Bazı günler aynı olayları farklı şekilde olaylar gelişmiş gibi verilmiş. Kitabı okumak için bir teknik geliştirmeniz gerekiyor: iki günlüğü aynı anda okumak ya da birini bitirip diğerine geçmek. Her ne kadar roman olarak geçse de ben keyifli bir günlük olarak okudum eseri.Eserin erkek kahramanı Ekmel bey,kadın kahramanı Derya hanım (ancak eserde kendisini Ekmel Bey’e Suzan olarak tanıtır hatta bir bölümde “benimmiş gibi anlattıklarımın benim olamaması içimi yakıyor”diye günlüğüne not düşüyor) Derya; annesini çok küçükken kaybeden, babaannesi ve hayran olduğu ağabeyiyle yaşayan, karanlık işler yapan babasından sevgi göremeyen, babaannesinin ölümünden sonra ise kendini eve kapatan, ağabeyine inat evlenen, sonra boşanan, evden dışarı çıkmak için bir nedeni olmayan ama tutunmaya çalışan, otuzlu yaşlarının sonunda bir kadın. Ekmel Bey‘i, satılık ev ilanı için arıyor; hiçbir zaman satın almayacağı ev için, sırf eve bakma bahanesiyle evden dışarı çıkmak için arıyor… Aralarında, tarif etmesi zor bir bağ oluşuyor bu ikilinin. Yalnızlıklarını, bir şekilde paylaşacak bir yabancı bulmuş olmaktan kaynaklı bir bağ.Tanışmaları bile yalnızlıklarının birleşimi aslında. Ekmel Bey, para karşılığına arkadaşlık teklif ediyor Derya‘ya. Konuşma ihtiyacı, anlatmak, dinlemek… İkisi de öylesine ihtiyaç duyuyor buna. Günlüklerde; iki karakterin de geçmişi, aile ilişkileri, içinde kalanları, özlemleri, hevesleri hakkında çok şey olsa da, kitabın asıl karakteri, Suzan. Suzan, Derya‘nın ağabeyinin eski(meyen) aşkı. On beş yıl boyunca, bıkmadan ağabeyini seven, bekleyen, onun için yanan, tutuşan ve sonunda bir kucak korla kalakalan Suzan. Daha fazla ayrıntıya girmeden bu eseri okumanızı şiddetle öneriyorum.
·
21 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kunala
Gönderi Sahibi
Bu kitapta yazım hatası yok ben öyle zannettim 🙃kitabın işleyişi şu şekilde sayfanın sol kısımları Ekmel’e sağ sayfaları Derya’ya ait.Soldan sağa geçtiğimde afallıyorum başka bir konu 🙈sonra arka sayfaya bakıyorum diğerinin devamı yani 1 sayfa atlayarak okuyorsunuz 😅çok keyifliydi.
Kunala
Gönderi Sahibi
Hayır değil Suzan abisini seven kız(imiş).Derya Ekmel Bey’le ev münasebetiyle tanışınca Ekmel bey yalnızlıktan onunla konuşmak dertleşmek için para teklif ediyor bunu kabul eden Derya Suzan’ın hikayesini Ekmel bey’e kendi hikayesi gibi anlatıyor görüşmelerinde yani kendini değil olmadığı birini Suzan’ı anlatıyor.Kendini Suzan olarak tanıtıyor,İncelemede de söylediğim gibi olmadığım “benimmiş gibi anlattıklarımın benim olmaması içimi yakıyor”diyor günlüğün sonlarına doğru,ne kadar anlatılsa az kalır kanımca bu eser mutlaka okunmalı,karmaşık gibi duruyor ama hiç değil 🙃