Bir cümleyle özetlemek gerekirse "Gözüpek, yiğit bir babanın köpek gibi ölmesi..." ni anlatan bu eser Fransız yazar Balzac'ın İnsanlık Komedyası eserinin ilk kitabıdır.
Eserin ana karakterlerinden Goriot Baba, iki kızı olan Delphine ve Anastasie için koruyucu bir melek gibi olmuş, onların bir dediğini iki etmemiş, kendini onlara adamış olmasının yanında onları evlendirdikten sonra tam bir hayal kırıklığına uğramış ve yaptıklarına karşılık kızlarından kötülük görmüş, bir zamanların zengin tüccarı, varını yoğunu kızları için harcadıktan sonra sefil hayatı sürmüş olan bir babadır. Fakat bu Baba'ya reva görülen bu sefilliklerin kaynağı belki de kızları değil Goriot Baba'nın deyimiyle "Bir kızın her şeyini bozan, kirleten." damatları olmuştur.
Eugene de Rastignac adında, sosyete düşkünü, ihtiraslı, gözü daima yükseklere bakan, bunun yanında iyi kalpli, delikanlı bir genç ise eserde Goriot Baba'nın sırdaşı olacaktır.
Madam Vauquer adlı yaşlı bir dulun pansiyonunda kalan Goriot Baba ve sırdaşı Rastignac'ın hikayesi diğer kahramanların da katılmasıyla oldukça akıcı ve doyurucu bir şekilde okura sunuluyor.
Ana konu olarak bir babanın çektiği acılar, maddi ve manevi olarak çöküşü, gerek toplumun ahlakı yerilerek gerekse toplumun içine düşmüş olduğu bataklık gözler önüne serilerek aktarılmaya çalışılıyor.
Neredeyse bütün eserlerinde evlilik karşıtlığını da işleyen yazar, bu eserinde de evlilik kurumuna sövgüler yağdırmaya devam etmiş.
Ayrıca bu eserdeki kahramanların bir ortak özelliği ise Balzac'ın sonradan ortaya çıkacak olan anlatılarının da karakterleri olacak olmalarıdır. Bu açıdan Balzac, kahramanlarıyla bir sosyal-tarih yazma hedefi gütmüş, kahramanlarını bütünleştirici bir yol izlemiştir.
Kitaptan özet niteliğinde bir alıntıyı da paylaşmak isterim:
< Komşusunun odasından içeri girince Bianchon: "Zavallı Goriot Baba'yı kurtaramayacağız." dedi.
Eugene uyuyan ihtiyara baktı. "Dostum yürü; isteklerini sınırlayıp içine sığdırdığın mütevazı hayatın yolunu takip et. Ben cehennemdeyim ve orada kalmaya mecburum. Sosyete aleyhinde sana ne derlerse inan! Onun altın ve mücevherler kaplı korkunçluğunu tasvir edebilecek bir Jurnevalis* yoktur." >
Jurnevalis: Latin bir taşlamacı, şair.
Son olarak bazı nedenlerden dolayı kesik kesik okumak zorunda kaldığım bu romanı nihayet bitirmiş, bitirirken de her zamanki gibi kendime pay çıkarmış, kendime pay çıkarmışken de beğenmiş olmaktan mutluluk duyuyorum ve şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.