"Zalimin zulmü mazlumun sabrını, mazlumun sabrı zalimin zulmünü çoğaltır." Kitap bu cümle üzerine yazılmış gibi adeta.
Türk edebiyatının önemli köy romanlarından biri Karabibik ise diğeri de Küçük Paşa'dır.
Salih yani namı değer Küçük Paşa. Bir köyde dünyaya gelir ancak küçük yaşından itibaren İstanbul'da bir konak da büyür. Yedi yaşına geldiğinde ise konağın sahibi olan ve onu çok seven Paşa ölür. Bu ölüm Salih'in hayatını geri dönüşü mümkün olmayan şekilde etkiler.
Naime Hanım, ilk günden itibaren nefret ettiği Salih'i hemen köyüne geri gönderir.
Alışmadığı köy hayatının zorlukları bir yandan, üvey annesinden gördüğü fiziksel ve ruhsal şiddet bir yandan Salih'in küçük bedenini günden güne ölüme sürükler.
Kitabın en etkileyici tarafı şüphesiz sonlarıydı. İnsan yaşattığını yaşamadan ölmez dedikleri bu olsa gerek. Küçücük bir çocuğa merhamet etmeden sokağa atan, kalbini kıran Naime Hanım çok arzulasa da bir kez bile evlat sahibi olamaz. Ve sonu da en az Küçük Paşa kadar hazin olur.
Kitabın beni tek yoran yönü dili oldu. Evet köy romanı olduğu için köylülerin konuşma tarzıyla yazılması iyi bir şey ancak bu beni okurken yordu. Beynim durmadan kelimeleri düzeltirken paragrafa odaklanmakta zorluk yaşıyordum.
Her şeye rağmen okunabilecek güzel bir eser.
·
144 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.