Diğer iki öykü kitaplarına da bakmış ve çok da beğenmemiş içine girememiştim aslında, roman olunca bir daha şans vermek istedim. Büyük bir keyifle de birkaç gün içerisinde okudum. Çok güldüm, çok ağladım. Bedirhan’ın annesinin feryadını yüreğimde hissettim.
Selahattin Demirtaş insanların bam teline dokunmayı iyi öğrenmiş, iyi ki de öğrenmiş. Sadece bir noktaya takılı kalmayıp dünya ve Türkiye üzerindeki pek çok soruna ve tarihi dizilime referans vermiş ayrıca. Bunun salt siyasi kimliğinden değil, iyi bir insan olduğundan dile getirdiğini düşünmekteyim. Hayatı, mutluluğu, sevmeyi ve yol arkadaşlığını çok insancıl bir boyutta kaleme almış çünkü.
İkinci romanını özgür günlerinde, leylanı ithaf ettiği Başak ve buğdaylarının yanında yazması yürekten diliyorum.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.