Sanat kitabından çok dinsizliği kınayan bir kitap okudum sanki. Sanat eseri bir yönüyle dine değinmiyorsa sanat eseri olmuyor ama değinirse sanat eseri oluyor olarak lanse etmiş çoğu yerde. Burada değinilmesini istediği din de sadece Hristiyanlık. Eğer Hristiyanlıktan bahsediliyorsa, harika bir sanat eseri olmuş oluyor.
Bunun dışında, Tolstoy sanatı tek tip şekilde kısıtlamak istemiş. Sanatın sadece doğal olması gerektiğini yani olabildiğine basite indirgememiz gerektiğini savunmuş. Rönesans eserlerine bile oldukça tepkilidir.Ona göre Rönesans, sanat eserlerinin içeriğini, dinsizleştirmiş, sapkınlaştırmış, yapaylaştırmış ve karmaşıklaştırmıştır.
Tolstoy’un çok fazla eleştirisi var sanata ve sanatçıya karşı. Ama bence bu eleştirilerini hep yanlış yere yöneltiyor. Halkın yeterince sanatla buluşamamasından dolayı sanatçıyı suçluyor. Oysa belki de suçlaması gereken en son kişidir sanatçı.
Kısacası, kitabı okurken sürekli Tolstoy sanki sanat dünyasındaki dinsizliğe sinirlenmiş de sinirine böyle bir yolla kılıf uydurmaya çalışıyormuş hissine kapıldım.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.