Bazı satırları tekrar tekrar okudum. Anlamının derinliğine bıraktım kendimi, hikayelerinin hissiyatını yaşamaya çalıştım; öyle derinlerdi ki kaybolduğumu sandım. Belki de kaybolmuştum bilmiyorum. Onu anlamak istedim bu kitabında onu yaşamak çünkü benim gözümdeki Zarifoğlu sadece buzlara şiir yazardı bu kadar biliyordum. Oysa ne kadar da eksikmiş. Üzgünüm..
"Zarifoğlu dargın mısın bana? Anladığımı sanıp anlamadığımı anladığım bir insan..." diye not düşmüş bu kitabı bana hediye ederken kuzenim. Ortak duyguları paylaştığımıza eminim. Zarifoğlu gibi bende devrik cümleler insanıyım.Bilmem ki niyedir? Kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.