Kafka Şato’yu 1922 yılında yazmış, roman 1926’da ölümünden 2 sene sonra yayımlanmış. Tamamlanmamış bir roman ama ben okuduğum zaman “Bu kitabın sonu tam da böyle olmalıydı” diye düşündüm. Geçmişi ya da kim olduğu bilinmeyen kahramanımız K. bir gün bir köye kadastrocu olarak gelir, köydeki Şato tarafından görevlendirildiğini iddia etmektedir. Fakat bir türlü görevine başlayamaz, bununla ilgili kimseyle iletişime geçemez, hiçbir yere başvuramaz. Köyde yaşayan insanlar tarafından da benimsenmez, yabancı olarak görülür. K.’nın bir hafta boyunca bu köydeki Şato’ya ulaşma çabasını okuruz kitapta. Alt metni çok zengin, çok katmanlı bir kitap Şato. Politik ve sosyolojik açıdan yaklaştığımızda, kendisi de Yahudi bir aileden gelen Kafka’nın modernleşme eleştirisini, modern insanın köyden kente göçüyle beraber köküne , memleketine yabancılaşmasını ve yalnızlığını, hiçbir yere ait olamamasını; yine modernleşmeyle beraber artan sınıflararası eşitsizlik, rekabetçi bireycilikle beraber bozulan toplumsal dengeyi; toplumun ırkçılık, antisemitizm gibi kendini tanımlayarak insanları buna göre birleştirmesi ya da ötekileştirmesini (ki kitapta bu cinsellik); ve tüm kargaşasıyla bir türlü etkin bir şekilde işleyemeyen bürokrasi eleştirisini okuruz. Psikolojik açıdan yaklaştığımızda ise Kafka, iç dünyamızdaki tüm çatışmaları (başta ego ve süper ego çatışması ve benlik ile öteki algısı olmak üzere) sembolik olarak bize aktarır, iç dünyayı dış evrenle anlatır. Bunların yanında, benim çok sevdiğim, içinde biraz kasvet de barındıran gizemli bir atmosferi ve sürükleyici bir kurgusu var kitabın. Kuşkusuz dönüp tekrar okunması gereken ve her seferinde üzerinde daha farklı düşünülebilecek bir kitap Şato. Mutlaka okunması gerekenlerden. Ben İletişim baskısı tercih ettim; çünkü önsöz ve sonsözleri
··
226 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.