Bedia Tuncer bir dönem akıl hastanesinde çalışmıştır ve oradaki hastaların birçok hastanın duygularını , kendilerini ifade ediş biçimlerinin yazarak olduğunu fark etmesiyle böyle bir kitap ortaya çıkıyor.
Ne kadar akıl hastası olsada herkesin içinde barındırdığı duyguları ifade şekli etkiliyor insanı.
İnsanın kafasında kurduğu bir dünyayı şiire dökmesi kadar mükemmel bir detay.
Bedia Tuncer bu duyguları bizlere taşıdı ve bizlerde aslında onlar ile aynı duyguları paylaşabiliyormuşuz bunu görüyoruz. Her insan biraz delidir ve her insanın sorunlarını anlatma biçimi, çözme biçimi farklıdır.
Ama her zaman yazmak ve okumak insanı iyileştiren bir hamledir, bunu bu kitapta bir kez daha görüyoruz.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.