Hikmet, Selim ve Turgut'tan esintiler gördüğümüz Coşkun'un varolma hikayesi beni fazlasıyla etkiledi. Tiyatro metni okumak benim için biraz zor olsada, olay akışının güzelliği kitabı başka bir seviyeye getiriyor. Keşke Oğuz Atay yüzlerce sayfa yazsaydı da, Coşkun ve Saffet'in macerasına doyabilseydik. (Devamı spoiler) Cemile, insanın enerjisini alan bir karakter olarak, beni bile çileden çıkardı. Olan Coşkun'a oldu.. Bir tutunamayan daha; istediği gibi yaşayamadığı hayatına, istemediği zamanda veda etti. Emeğine sağlık Oğuz Atay
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.