Merhaba
Aslında 22 günde okuduğum ama “Ne kadar uzun zamandır aynı kitabı oluyorum.” diye düşündüren bir kitapla geldim.
Evet, 22 gün hiç kısa bir süre değil ama sanki iki aydır okuyormuş gibi hissediyordum.
Epeydir listemde olduğu ve Nietzsche Ağladığında’yı okuduğumda merakım iyice arttığı için büyük bir heyecanla kitaba başladım.
Şöyle başlıyor:
“Ve nedir iyi, Phaedrus,
ve nedir iyi olmayan-
Bunu söyleyecek birine ihtiyacımız var mı?”
Çok etkileyici değil mi?
Bir adamın(adını bilmiyoruz), oğlu ve iki arkadaşıyla çıktığı uzun bir motosiklet yolculuğunu okuyoruz. Bu kadar basit ama bir o kadar da zor bir konu. Çünkü motosiklet hem metafor hem de gerçekliğin ta kendisi.
“Bunların gümüyle insanların kafasında olduğunu söylediğinde Phaedrus’un demek istediği, aslında buydu. Birden ortaya fırlar ve bunu, motor gibi herhangi bir spesifik örnek göstermeden söylerseniz size deli gözüyle bakarlar. Ama onu spesifik ve somut bir şeye bağlarsanız deli görüntüsü yok olmaya başlar ve önemli bir şey söylemiş olduğu görülür.”
Kitap kimileri tarafından roman olarak nitelendirilse de ben deneme olduğunu düşünenlerin taraftayım.
Yazarın “akılcılık” üzerine yaptığı içsel konuşmalara eşlik edip Kant’a Platon’a Parmenedies’e ve daha birçok düşünüre denk geliyoruz. Ben bu kısımları daha iyi anlamak için durup, araştırıp okumaya devam ettim. Sanırım o yüzden de biraz yavaş ilerledim.
Aslında birçok yerde ama özellikle sistem kısmında etkilendim.
“Asıl sistem, gerçek sistem, var olan sistematik düşünce yapımızdan, akılcılığın kendisinden başka bir şey değildir; bir fabrika yıkılır ama onu üreten akılcılık bırakılırsa aynı akılcılık hemen başka bir fabrika üretecektir. Sistematik bir hükümet devrile yıkılır, ama o hükümeti üreten sistematik düşünce kalıpları sağlam kalırsa o düşünce kalıpları daha sonra başka hükümetlerle kendilerini yenileyeceklerdir.”
Ve yine yazarla aynı şekilde dünyayı politik programlarla değil, ancak temeldeki değerler sistemi doğru olursa düzeltebileceğimizi düşünüyorum.
“Dünyayı düzeltmenin yeri önce kendi yüreğimiz, kafamız ve ellerimiz ve onlardan çıkan iştir.”
Birkaç alıntı bile düşündürtebildi bence sizi
Felsefeyi ve uzun uzun anlatımları sevmiyorsanız bence pek sevmezsiniz. Çok yalın bir dili var ancak bazı bölümlerle o kadar çok detaylı anlatımlar vardı ki devam etmek içimden gelmemişti. Ama, ama onun dışında kitap gerçekten okunmaya ve tekrar okunmaya değer bir kitap.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.