“ İnsan,en az bildiği şeye en çok inanır ”
Lise yıllarında deneme türünün temsilcileri denildiğinde akılda tutulması istenen ilk isimdi Montaigne. Tek korkum sınavda bilgileriminin karışması ve soruyu yanlış cevaplamakken; bugün kitabın son sayfasını kapatıp kafamın içinde dans eden muhteşem düşüncelere eşlik etmeye çalışıyorum. Neden okumadım bunca zaman diye sorguladığım çok kitap oldu ama “Denemeler”i sanki dün okusam çok erken, yarın okusam çok geç olacaktı. Bu süreçte kusursuz bir yol arkadaşı oldu ve yalnızlığın o bilindik tanımının dışına çıkmamı sağladı:
“Kendimi öyle bir hazırlıyorum ki başka her şeyimi yitirdiğim zaman kendime yetinmesini bileyim”
Bugun hepimiz pek de hazırlıklı olmadığımız , gönülsüz ayrılıklar yaşıyoruz. Sürecin psikolojik ağırlığının altından tek basıma kalkamayacağımı düşünürken elimdeki kitabın nasıl bittiğini bile anlamadım ,Montaigne ile keyifli bir söyleşiye dalmış gibiydim.Eserde altını çizmek ve paylaşmak isteyeceğiniz onlarca cümle çıkacaktır bunun icin yanınızda kağıt kalem bulundurmanızı tavsiye ederim.
Yazılarını başkaları okusun diye değil kendisi ve ailesi icin yazdığını söylese de bugün elimdeki kitapla bir düşünce ortaklığım var. Bu duyguyu yaşamamı sağlayan, yazarla aramdaki köprü; kitabın çevirmeni Sabahattin Eyyüboğlu’nun payı yadsınamaz. Klasik eserleri basan pek çok yayınevi bulunuyor, fakat çeviri eserlerdeki yazım ve noktalama yanlışları;anlam belirsizlikleri okuyucuyu yormakla kalmıyor eserle okuyucu arasındaki o büyülü bağı da koparıyor. Kitabi okumayı düşünenlere Türkiye İs Bankası yayınlarının bu konuda muhteşem bir is çıkardığını söyleyebilirim.
Keyifli okumalar...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.