·408 syf.····Okunma: 13 Nisan 2020 21:06 Ahmet ÜMİT' ten okuduğum sekizinci kitaptı ve sanırım en kötüsü buydu.
Bu yazım türüne ne isim veriliyor bilmiyorum bilen varsa yorumlarda belirtsin. Hikayeyi anlatırken aynı zaman da bilgi veriyor. Hikayenin akıcılığı ile bir şeyler öğreniyorsunuz. Bu tür anlatımları çok seviyorum. Çok güzel anlatmış Beyoğlu'nu.
Hikayeyi anlatan Selim, Rahat batıyor diyebileceğimiz Kenan :-) bir de Hayatta pek başarı elde edememiş, sürekli arkadaşlarından borç alan Nihat ( kendimi en çok Nihat'a yakın hissettim) Bu üç arkadaşın 40 yıllık arkadaşlığı üzerine kurgulanmış.
Kitabın başı ve ortası çok iyiydi, çok sürükleyiciydi, tam kıvamında ilerliyordu günde 180 sayfa okuduğum halde hiç sıkılmadım. Sona doğru betimlemeler sıkmaya, hikaye başladı. Yazar okuyucuları ters köşe yapmak isterken çok saçma bir sonla bitti. Bana göre mantık hataları vardı. Hikayenin anlatımıyla sonu çelişkiliydi.
Toplumumuz yapısı çok iyi analiz edilmiş. Geçmişimizde ki geleneklerin ve kültürün günümüze nasıl yansıdığı güzel anlatılmış.