İrvin David Yalom ile tanıştım. 10 hikaye, ve içlerine serpiştirilmiş ölüm korkusu.. yazarın , yanıbaşında hissettiği ölüm ve marcus aureliusun alıntıları, kapağı kapattığımda aklımda kalan en berrak öğretilerdi.. beklentim yüzünden terapiler çok yüzeysel etki bıraktı bende. Beni daha fazla meşgul etmesini bekledim sanırım kitabın. Bir adım geriye gidip Nietzsche Ağladığındayı okumak istiyorum. Bu yazarla gökyüzünde bir kahve içmek istiyorum.