Geçmişte Kalanlara,1000Kitap
Küçükken, hafta sonları ve tatillerde köye giderdik ailecek. Halalarım, amcalarım, kuzenlerim ve şu an hayatta olmayan biricik ninemden💙oluşan kocaman bir topluluktuk.
Her kahvaltı ve yemek saatlerinde - oldukça kalabalık olduğumuz için- çocuklar ve büyükler için farklı sofralar kurulurdu. Beni en çok üzen kahvaltı saatleri olurdu. Çünkü kahvaltıda büyükler ve küçüklerin menüsü değişirdi. Köy yaşamını bilirsiniz, hayvancılık varsa en önemli besin süttür.Biz çocuklara -sütün bolluğundan olsa gerek- süt verilirdi. Kendileri ise çay içerlerdi... Sitemliydim çünkü ben çayı çok severim. Bazen halam bana torpil yapardı ve gizli de olsa çaydan mahrum kalmadığım zamanlarım da vardı.🙆♀️
Şimdiyse eve ne zaman süt alsak, kaynattıktan sonra bir kâseye koyup ekmeği içine ufalayarak yiyecek olmanın sabırsızlığını yaşarım.
O günlerin sıcak süt kokusunu, sütün içine ufaladığımız sert ekmek parçacıklarını, o tatlı mı tatlı cümbüşü çok özlemiş olduğumun gerçeğini saklayamam.
Geçmiş çok hüzünlendirir be...
︎Mavi Huyy
··
15 Gösterim
5 Yorum
Ben ise başından beri süt severlerdenim.Sütün kendine özgü o yumuşak kokusu beni en etkileyen özelliğidir.
Önceki 1 yanıtı göster
Ben de zaten Kaçak Çaycıyım. Diğer çaylarla aramda buzlar var, bir türlü erimiyor.🤷♀️😂
Ne güzel. Çocukluğunun anılarını arkasına rüzgar gibi alanlar bir şekilde çok hızlı büyümezler diye düşünürüm. Bütün hayatın mutluluğu, çocukluktaki iyi güzel arzularımızın yaşam sonuna kadar sürdürülmeye çalışılmasıdır, der bir yazar.
Bibi'miz (Baba bacısı oluyor) bize her gittiğimizde tavuk pilav yapardı. "Hadi çocuklar bahçeden bi tavuk tutun getirin" derdi. Koştururduk tavuk peşinde avluda. Köpek uzun bir zincire bağlıydı. Biz varınca çözülürdü. Giderken şehir çarşısından köyde olmayan şeyler götürürdük, bir de giymediğimiz ayakkabı, elbise felan. Köy kökenli yazarlarımızın eserlerini okurken, bazen bir sayfa otuz anıya denk gelir. Şehirler bir rezalettir orada doğanlar için aslında (köy kent bağlantısını unuttuğunuzda) ve faturası büyüktür.
Çocukluğunu unutmuş birisi (iyi anılardan bahsediyorum) büyüdüğünde bir gol yemiş olur diyerek sözü bağlamak isterim. Bu 1 gol: 0-1 maçı kaybetmek de olabilir.))
Köyünüzdeki geniş aile buluşmaları, her yönden insanı besleyen, geliştiren bir durum. Hiç yaşamadım ama ben de özledim. Şanslı çocukmuşsunuz.
Ellerine yüreğine sağlık güzel yazmışsın 👏👏
Eskiden akrabalık daha güzeldi bence 😊 😊
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.