Nihal Atsızın kaleminin ne kadar sağlam olduğunu birkez daha görmüş oldum
Vaktiyle bir Atsız varmış Var olsun.
Topal Asker şiirinin hikayesi şöyledir dinlediğimiz kadarıyla aktaralım.
Türk ordusunun zor zamanlarında ruslar ermeniler Kars Ardahan Batumu işgal etmişlerdi bazı Türk gençleride gönüllü olarak cepheye gider bu askerlerden biri de Ahmet Turandır Savaştayken kafasına hedeflenen kurşun bacağına gelir ve topal kalır bacak kemiğinin yamuk kaynaması üzerine Kafkas cephesinden ırak cephesine gönderilir orada da araplar tarafından arkadan vuruluruz Yüzünde ve vucudun da garip yaralar olur Ahmet turanın gün gelir savaş biter Ahmet turfanda Karsa köyüne doğru yola çıkar köyüne geldiğinde gördüğü manzara şudur ermeniler ruslar bütün köyü katletmiş karısı ve kızı orada ölmüşlerdir Hüngür hüngür ağlar aradan zaman geçer askerdeki komutanının ona verdiği adres aklına gelir İstanbula onun yanına yola çıkar Adres Avrupa yakasındadır vapura biner senelerdir üstünden çıkaramadığı yırtık paltosu bacağının topal lığı ve yüzündeki yaralar ile tanınmaz haldedir Vapurun bir kenarına oturur karşında da bir kaç genç kız onun bu haline görüp gülerler alay ederler Senelerdir onlar için savaşan bu adamın ilgi takdir görmesi gerekirken böyle davranmalarını çok gribine gider Bir arkadaşı da Ahmet e daha önce fransız ingiliz askerleri İstanbulu işgale geldiklerinde onlara izzet ikram yaptıklarını söylemiş acaba bu kızlar onlardan mıdır diye düşünür Vapurdan iner herkese küsmüş gibi kimsenin yüzüne bakamaz Komutanının evine gelir ve o evde Nihal Atsız tıbbıye askeri öğrenci olarak bulunur birde babası da vardır Olanları anlatan Ahmet Turan ın üzerine Nihal Atsız da o arsız kızlara onun ağzından bu şiiri yazar
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.