uzun soluklu bazen hüznüne bağdaş kurup oturduğum bazenn amaann tasvir tasvir diye ufak çaplı sıkıldığım yine de asla vazgeçmediğim sonunda ağzım açık ve duvara uzun süre bakmalı şekilde sonlandırdığım cağğnımm polisiye romanı.
Ahmet Ümit polisiye yazarı ama tüm kitap boyunca bir polisiyelikten ziyade sürükleyiciliği ve hayatlarının karmaşık duygulu hikayesini anlatmış olması derken en sonda kendimi “ohhaaaa” derken buldum ki sonundaki a’ları uzatmamdan şaşkınlığım anlaşılmıştır umuyorum. Ahmet Ümit