Kitabın ilk yarısı sadece bir günlük izlenimi veriyor. Çok güçlü tasvirler kullanılarak sizi “varoluşun” içine çekiyor. Karakterleri ve çevreyi iyice tanıttıktan sonra kitabın diğer yarısında varoluşmanın üzerine düşünceler dile getiriliyor. Bu felsefi görüşlere bir renk skalası gibi hafif hafif geçilmesi görüşe aşina olmayan okuyucular için kolaylık yaratmış ve kısa zamanda varoluşçuların kült eserlerinden biri haline gelmiş olabilir.
Tamamen benim okuma tercihlerimle alakalı olarak ilk yarıda yoğun tasvirlerden yoruldum (bu yüzden 1 puan eksik verdim) ancak ikinci yarıda olayların hızlanmasıyla kitap bir hayli keyifli hale geldi.
Sartre öyle bir son hazırlamış ki sanki şehir karakterimizin üzerine yıkılıyor ve nihayetinde Paris’e yolculuğun başlangıcı ile kitap bitiyor. Başlangıçla biten bir son Sartre’ye ne kadar yakışan bir son diye düşünmeden edemiyor insan.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.