Sevgili oğlum, çalışma izi kir değildir. Tozdur, kireçtir, verniktir, ne istersen odur ama kir değildir. Çalışmak insanı kirletmez. İşten dönen bir işçiye asla “pis” deme. “Kıyafetinde işinin, emeğinin izi var” de.
Emekçilere bu bakışla bakanların zihniyetini değiştirmesine değiştiririz de Bornova'da ayakkabıları çamurlu diye markete ayakkabılarını çıkarıp giren dayının, Zonguldak'ta mesai bitimi yorgun olmalarına rağmen üstleri kirli diye araçta ayakta giden maden işçilerinin, Soma faciasında ambulansa bindiğinde: "Çizmelerimi çıkarayım mı sedye kirlenmesin" diyen abinin, kendi içlerindeki bu duyguyu ortadan nasıl kaldıracağız? Ben bunu düşünüyorum. Yıllarca o kadar ezilip hor görüldüler ki artık toplum bakış açısını değiştirse bile onlar için bir şey fark etmeyecektir. Bizim için zor olan kısım artık toplum düşüncesi değil o bireylerin kendi zihinlerindeki düşünceyi değiştirmektir.
Kahrolsun o insanlara bu cümleleri söyletecek kadar değer vermeyen sisteme !
Ve evet daha üzücü olan ise onlardaki kabul etmişlik durumu. Lakin bu düzen ancak ve ancak işçinin kendinde bu gücü farketmesiyle yıkılacak.
Fakat ne yazık ki millet olarak balık hafıza diye adlandırılan bir defekte sahibiz; bu iç acıtan cümleler unutuluyor, hiç kimse ders almıyor.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.